Τρίχινη μπάλα

          Πριν από 7 χρόνια είχα αποφασίσει πως μετά από 25 χρόνια συντροφιάς με σκύλους, η καριέρα μου θα σταματούσε εκεί. Πριν 7 χρόνια είχα πει πως δεν θα ξαναέβαζα σκύλο στη ζωή μου παρά μόνο αν βρισκόταν κάτω από ιδιαίτερες (και εξαιρετικά δύσκολες) προϋποθέσεις.

           Και μια μέρα ,πριν από 7 χρόνια, χτύπησε το τηλέφωνο μου «Είναι ακριβώς αυτό που ψαχνεις, μονο να..έχει ένα μικρό πρόβλημα στο ποδαράκι του και μάλλον για αυτό δεν το θέλει κανείς. Αν δεν το πάρει κανείς θα το κοιμίσουμε»

Σε δυο μέρες έφευγα ταξίδι για ένα μήνα, πήγα να το πάρω για να μην το κοιμίσουν και μετά βλέπαμε! Το πόδι δεν το  πρόσεξα ποτέ (ούτε και σήμερα)..πρόσεξα μόνο τα ματια…και έτσι έμεινε!

           Εδώ και 7 χρόνια ,υπάρχει μόνιμα μια τρίχινη μπάλα στα πόδια μου κάθε πρωί που ξυπναω.Μια τρίχινη μπάλα στην αγκαλιά μου τα βράδια που έχει κρύο, μια τρίχινη μπάλα πάνω στις σαγιονάρες μου όταν έχει ζέστη και χώνεται κάτω από το κρεβάτι για να δροσιστεί. Η τρίχινη μπάλα κοιμάται  οπουδήποτε (ποτέ μετά τις 11,30 )αρκεί να έχει επαφή έστω και ένα χιλιοστό με ένα κομμάτι από εμένα η’ με κάτι δικό μου που να θυμίζει «εγώ». Η τρίχινη μπάλα κάθε πρωί , μα κάθε πρωί, με το που θα ανοίξω τα μάτια μου ,χώνεται μέσα στην αγκαλιά και με γεμίζει με φιλιά. Εδώ και 7 χρόνια δεν έχει σταματήσει να με ευγνωμονεί κάθε πρωί απλά και μόνο επειδή ανοίγω τα μάτια μου και θα περάσει άλλη μια μέρα μαζί μου.

            Η τρίχινη μπάλα μας έχει δείξει , 7 χρόνια τώρα , τι θα πει αγάπη , αφοσίωση , οικογένεια , φροντίδα , πιστή. Η τρίχινη μπάλα μας έχει απλώσει σανιδα σωτηρίας όταν χαθήκαν μωρά, όταν έφυγαν η’ ήρθαν νωρίτερα ,όταν εμείναν άδειες αγκαλιές ,όταν υπήρχε πόνος. Ήταν εκεί ,ήταν μόνιμος φύλακας σαν να ήθελε να καλύψει το κενό, να δώσει κουράγιο. Λες και ακόμα και συνεχεια ξεπλήρωνε και ξεπληρώνει εκείνη τη μια φορά που την έσωσα.